Kleine letter Middelgrote letter Grote letter
Klara logo. Klik voor homepage
Presentatie: Lut Van der Eycken
Klara online beluisteren

Klara live

Lut Van der Eycken

Klara Continuo beluisteren
  • Home
  • Programma's
    • Programma's vandaag
    • Programma's gisteren
    • Programma's morgen
    • Programma's weekschema
    • Programma's printservice
    • Klara Continuo
  • Herbeluisteren
    • Programma's on demand
    • Podcasts
  • Cd's
    • Programma's vandaag
    • Eigen producties
    • Programma's vandaag
  • Aanbevolen
  • Nieuwsbrief
  • Veelgestelde vragen
  •  

Omdat alleen het beste goed genoeg is...

 

Uit de onophoudelijke stroom nieuwe cd's kiest de muziekredactie van Klara elke week 10 cd’s die eruit springen: door de uitvoering natuurlijk, maar ook door het avontuurlijke of intelligent samengestelde programma.

 

Ook opvallende cd’s uit de jazz, cross-over en wereldmuziek krijgen een plaatsje bij Klara’s 10. Na afloop blijven deze cd's beschikbaar in ons online cd-archief. U vindt er ook alle interessante cd's van de voorbije jaren!

 

Ook Klara's eigen producties zijn meer dan de moeite waard!

 

Klara's 10

 

Haydn Die Jahreszeiten - Philippe Herreweghe

LEES MEER >

Hannes Minnaar - Bach Inspirations

LEES MEER >

Mozart - Martha Argerich - Orchestra Mozart

LEES MEER >

Carl Philipp Emanuel Bach - Concertos for Various Instruments

LEES MEER >

Ravel - Mussorgsky/Ravel - Jos Van Immerseel

LEES MEER >

Ingrid Fliter - Chopin Piano Concertos

LEES MEER >

Magnificat

LEES MEER >

NIEUW! Play - Edgar Moreau

LEES MEER >

NIEUW! Strauss -Pittsburgh Symphony Orchestra

LEES MEER >

NIEUW! Palestrina - Lamentationes Hieremiae - Laudantes Consort

LEES MEER >

 

 

X

Haydn Die Jahreszeiten - Philippe Herreweghe

Uitvoerders
Christina Landshamer (sopraan), Maximilian Schmitt (tenor), Florian Boesch (bas), Collegium Vocale Gent & Orchestre des Champs-Elysées o.l.v. Philippe Herreweghe

Label
Phi LPH 013

Programma
Joseph Haydn, Die Jahreszeiten

Klara's oordeel      
Twee uur lang onversneden puur natuur, rechtstreeks vanuit de 18de eeuw. Net zoals die Schöpfung is die Jahreszeiten (1799-1801) van Joseph Haydn één grote ode aan onze planeet en meer in het bijzonder aan de steeds weerkerende wisseling van de seizoenen. Het stuk werkt bijna als een infuus voor onze hedendaagse maatschappij waarin de klimaatproblematiek op de internationale agenda staat. Want die Jahreszeiten herinnert ons – hetzij in geïdealiseerde vorm - aan het eenvoudige 18de-eeuwse plattelandsleven waar mensen nog sterk in verbinding leefden met hun natuurlijke omgeving.

Het is Baron Gottfried von Swieten die voor de tekst van die Jahreszeiten zorgde. Hij baseerde zich daarvoor op een pastoraal gedicht van James Thomson. De muziek die Haydn daarbij componeert, doet denken aan Die Schöpfung: grote lofkoren aan God, duetten en aria’s in operastijl en natuurlijk ook het imiteren van natuurfenomenen. Er is geen echt verhaal, enkel een beschrijving van de seizoenen aan de hand van de beleving van drie personages op het platteland: Simon, Hanne en Lukas, hier met veel verve vertolkt door bas Florian Boesch, sopraan Christina Landshamer en tenor Maximilian Schmitt. Zij vertellen wat er te gebeuren staat: van de boer die een vrolijk deuntje fluit terwijl hij zijn akker zaait, over het onweer dat er aan staat te komen, de hazenjacht met honden, de mist in de winter en het gezapig genieten bij een knisperend haardvuur. Je lijkt wel een geïllustreerde 18de-eeuwse wandelgids in handen te hebben.

Deze nieuwe opname met Philippe Herreweghe laat ons achter met een uiterst genoeglijk gevoel. Een evenwichtige uitvoering met voortreffelijke solisten en een mooie koor- en orkestklank doen die Jahreszeiten de naam van het laatste grote muzikale meesterwerk uit de 18de eeuw alle eer aan.

Katleen Van Bavel

X

Hannes Minnaar - Bach Inspirations

Uitvoerders
Hannes Minnaar (piano)

Label
Cobra Records Cobra 0038

Programma
Arrangementen van muziek van Bach door Franz Liszt, Feruccio Busoni, Sergei Rachmaninoff, Harold Bauer, Ralph Vaughan Williams, Percy Grainger

Klara's oordeel      
Hannes Minnaar. Een naam waarvan we blijven horen, ook na de Koningin Elisabethwedstrijd. Op zijn ‘Bach Inspirations’ – in drie dagen opgenomen tijdens de zomer van 2013 – speelt hij muziek van componisten die Bachs muziek niet enkel als studiemateriaal beschouwden maar ervoor zorgden dat hij de plaats kreeg die hij tot op vandaag de dag heeft.

Of het nu om een rechtstreekse omzetting van een orgel- naar een pianopartituur gaat (Liszt), een speelse bewerking van ‘oude muziek’ die romantische show-off niet schuwt (Rachmaninov) of een Disney-achtige brij waar Bach slechts als een soort ringtone doorschemert (Grainger); het is vanuit een tomeloze verbazing voor Bachs genialiteit en tijdloosheid dat deze grote componisten hun idool eren. En Minnaar doet dat ook.

Zelf gefascineerd door orgel(muziek), heeft hij duidelijk voeling met Bachs tijd. Maar bovenal is Minnaar een begenadigd pianist die je vijf kwartier laat genieten van zíjn Bach (en dat is duidelijk geen Bach als verplicht examenwerk of didactische vingeroefening): Minnaar kan het niet nalaten om de concertvleugel passioneel te laten schitteren. Het is vanzelfsprekend deugddoend om Bachs overbekende koraalmelodieën, viool- en orgelmuziek of cantatefragmenten te herkennen – muziek die in ieders DNA gegrift staat – maar Minnaar betovert echt met deze opname en maakt deze werken tot een soundscape voor ieder moment van de dag. Een knappe hommage.

Floris De Rycker

X

Mozart - Martha Argerich - Orchestra Mozart

Uitvoerders
Martha Argerich (piano); Orchestra Mozart o.l.v. Claudio Abbado

Label
DG 479 1033

Programma
Wolfgang Amadeus Mozart: Pianoconcerto nr. 25 in C kV503, Pianoconcerto nr. 20 in d KV466

Klara's oordeel      
De eerste elpee die de in januari van dit jaar overleden en wereldwijd betreurde dirigent Claudio Abbado voor Deutsche Grammophon maakte, was er eentje met pianiste Martha Argerich, en de Berliner Philharmoniker, in 1967: hun sensuele, maar dwingende vertolkingen van pianoconcerto’s van Ravel en Prokofjev (nog altijd vlot verkrijgbaar) hebben na bijna vijftig jaar nog niets van hun aantrekkingskracht verloren. Een foto van de originele opnamesessies van toen vind je terug op de achterzijde van deze laatste cd van Claudio Abbado, opnieuw met Argerich (de cirkel is definitief rond!), maar nu in twee grote concerto’s van Wolfgang Amadeus Mozart: de nummers 25 in C en 20 in d.

Het orkest hier is het Orchestra Mozart, een ensemble van jonge, enthousiaste musici dat Abbado zelf oprichtte in Bologna in 2004, en waarmee hij al cd’s opnam met muziek van Mozart, natuurlijk (al klonken die, het moet gezegd, niet altijd even overtuigend), maar ook van Bach, Beethoven, Berg en - erg mooi en dan ook bekroond met een Klara’s 10 - van Schumann.

Verwacht van deze live-opnamen, gemaakt tijdens de voorbije editie van het Festival van Luzern, geen nostalgisch en mijmerend tergblikken van twee oude vrienden: dit zijn opwindende, bij momenten zeer sprankelende uitvoeringen geworden. Martha Argerich is opnieuw haar eigen krachtige en spontane zelve, maar in de trage delen van deze Mozart-concerto’s ontroert ze ook door haar ingehouden en gevoelige aanpak. Luister maar eens naar haar delicate benadering van de romance van het concerto KV466. Haar samenspel met (de houtblazers van) het Orchestra Mozart is daarbij opmerkelijk: wat een eenvoud en wat een harmonie. Dat is natuurlijk ook de grote verdienste van Claudio Abbado, die zijn Orchestra Mozart met elegantie, verfijning en, waar nodig, ook met een strak gepolijste ensembleklank laat begeleiden.

Misschien is niet alles even perfect in deze, wellicht met de nodige haast uitgebrachte, live-uitvoeringen; ze vormen wel een waardig, want stijlvol, discografisch afscheid van een terecht geliefde en bewonderde dirigent.

Bart Tijskens

X

Carl Philipp Emanuel Bach - Concertos for Various Instruments

Uitvoerders
Jan De Winne (traverso); Emmanuel Balssa (cello); Marcel Ponseele (hobo) ; Il Gardellino

Label
Accent 24285

Programma
C.Ph.E.Bach: Concerto voor fluit, strijkers en b.c. in D Wq13; Concerto voor cello, strijkers en b.c. in a Wq170; Concerto voor hobo, strijkers en b.c. in Bes Wq164

Klara's oordeel      
Carl Philipp Emanuel Bach (1714-1788) wordt dit jaar 300 en dat wordt gevierd met heruitgaven, verzamelboxen en ook nieuwe opnames, zoals deze nieuweling van Il Gardellino met concerti voor respectievelijk traverso, cello en hobo.

C.Ph.E. Bach was een poosje hofmusicus van Frederik de Grote in Potsdam nabij Berlijn – in die tijd één van de belangrijkste Duitse centra van symfonische muziek -waar hij naast compositieopdrachten, zijn fluitspelende broodheer begeleidde aan het klavecimbel. Later trok hij naar Hamburg waar hij G.Ph. Telemann opvolgde als stadsmuziekdirecteur. Die twee steden draagt C.Ph.E. Bach mee in zijn bijnamen: de Berlijnse en de Hamburgse Bach. Hij is vooral de geschiedenis ingegaan als de man die de moderne klaviertechniek mee op punt stelde; als componist wordt hij beschouwd als een overgangsfiguur tussen barok en classicisme.

De concerti die Il Gardellino hier opgenomen heeft, dateren uit verschillende periodes en schetsen daarmee een mooi beeld van deze naar het schijnt charmante en voorkomende componist. Er is het sprankelende en onbezorgde fluitconcerto uit zijn jeugdjaren; het ritmisch stuwende en assertieve celloconcerto stamt uit zijn Sturm und Drang periode; het hoboconcerto met een meeslepend melancholisch middendeel, klinkt dan weer hoffelijk en fijngevoelig.

De uitvoering door Il Gardellino valt op door haar transparantie en de solisten - fluitist Jan De Winne, cellist Emmanuel Balssa en hoboïst Marcel Ponseele - zijn echte rasvertellers. Zij maken van deze concerti boeiende en kleurrijke verhalen.


Katleen Van Bavel

X

Ravel - Mussorgsky/Ravel - Jos Van Immerseel

Uitvoerders
Anima Eterna o.l.v. Jos Van Immerseel

Label
Zig Zag Territoires ZZT 343

Programma
Maurice Ravel: Ma Mère L'oye; Modest Mussorgsky/Maurice Ravel: Beelden uit een schilderijententoonstelling

Klara's oordeel      
Een cynische gedachte zou kunnen zijn dat Anima Eterna Brugge met het uitvoeren en opnemen van de populairste klassieke meesterwerken - Bolero, Carmina Burana, de vijfde van Beethoven, Beelden uit een Schilderijententoonstelling - commercieel wil scoren. Maar je kan het ook omdraaien: probeer er tussen die honderden gerenommeerde opnames van de laatste decennia maar eens uit te springen. Jos Van Immerseel doet dat moeiteloos.

Het verhaal van de Schilderijententoonstelling is bekend. Modest Moessorgski bezoekt de overzichtstentoonstelling gewijd aan zijn goede vriend Viktor Hartmann die op 39-jarige leeftijd plots overleed aan de gevolgen van aneurysma. Beide mannen delen een fascinatie voor Russische geschiedenis en folklore die ze in hun kunst willen vatten. De schilderijen, beelden en architecturale schetsen van Hartmann - en zijn dood uiteraard - grijpen Moessorgski zo aan dat hij in drie weken tijd een indrukwekkende pianocyclus neerpent.

Et l'histoire se répète… De pianocylcus wordt aanvankelijk niet opgemerkt en het werk wordt pas na Moessorgski’s dood uitgegeven. Onder andere dé grootmeester in transcriptie en orkestratie Maurice Ravel merkt de muziek op en brouwt er een fenomenaal symfonisch werk van. Sindsdien behoort het werk tot de grote canon.

Anima Eterna Brugge gaat er prat op enkel gebruik te maken van de gebruikelijke muziekinstrumenten uit de periode waarin het werk werd geconcipieerd. Ook op deze plaat levert dit allerminst een academische klank op maar word je als luisteraar overspoeld door verfijnde klankkleuren en knappe contrasten in het orkest. Hoewel je de meeste melodieën moeiteloos zou kunnen meefluiten, lijkt het of er enkele grote virtuozen zitten te soleren. De blazers durven zo machtig ingehouden spelen dat je de oren spitst en door adem benomen verder moet luisteren. Welk orkest bereikt dit met zulke overbekende muziek? Van Immerseels uitvoering is transparant, spannend en in the moment.

Anima Eterna Brugge doet de verkenning van de klankkleuren van het symfonisch orkest verder alle eer aan met Ravels orkestratie van diens eigen pianowerk Ma mère l’oye. Deze sleutel naar de sprookjeswereld krijg je er zomaar bij.

Floris De Rycker

X

Ingrid Fliter - Chopin Piano Concertos

Uitvoerders
Ingrid Fliter (piano); Scottish Chamber Orchestra o.l.v. Jun Märkl

Label
Linn Records CKD 455

Programma
Frédéric Chopin: Pianoconcerto nr. 1 in e op.11; Pianoconcerto nr. 2 in f op. 21

Klara's oordeel      
Het was op aanraden van Martha Argerich, die andere grote Argentijnse pianiste, dat Ingrid Fliter in 1992, op 19-jarige leeftijd, haar geboorteland verliet, om te gaan studeren in Europa, o.a. in Freiburg en Rome. Acht jaar later won Fliter de tweede prijs op de belangrijke Internationale Frédéric Chopin Wedstrijd in Warschau, en sindsdien lijkt haar naam voorgoed verbonden met de Poolse componist. Zo nam ze voor EMI al twee voortreffelijke Chopin-cd’s op (o.a. de complete walsen, de mazurka’s op.59, de barcarolle op.60), en op deze nieuwe cd, haar debuut op het label Linn, vertolkt ze voor het eerst de twee pianoconcerto’s.

Fliter wordt op deze cd begeleid door het Scottisch Chamber Orchestra, een ensemble met een relatief kleine bezetting, o.l.v. de Duitse dirigent Jun Märkl. Zij brengen scherp omlijnde kleuren, gezwindheid en een grote transparantie in deze orkestpartijen, die in het verleden zo dikwijls (en onterecht blijkt hier nog eens opnieuw) als zwak en weinig geïnspireerd zijn afgedaan. Opvallend daarbij zijn het zuinige gebruik van het vibrato bij de strijkers, de gezwinde tempi (het gaat vooruit!) en de voortreffelijke houtblazers (de hele groep bijvoorbeeld in het openings-moderato van het tweede of de fagot in de finale van het openingsdeel en in de romance van het eerste concerto).

En dan is er natuurlijk nog het wonderlijke pianospel van de soliste: aan de stijl en aanpak van Ingrid Fliter is er alvast niets kleinschaligs: zij brengt hier Chopin met het grote romantische gebaar, maar ook met de nodige sierlijkheid en poëzie (in de trage delen lijkt ze de melancholische sfeer van de latere nocturnes al te willen aankondigen). Haar krachtige, maar glasheldere toucher doet, hoe kan het ook anders, denken aan dat van Martha Argerich. Maar toch zijn dit heel persoonlijke interpretaties geworden, waarin Ingrid Fliter het verschil maakt door haar heerlijk vrije pianospel (bij momenten lijkt ze de muziek wel terplekke te improviseren) en door de sprankelende virtuositeit en het jeugdige elan waarmee ze deze concerto’s aanpakt (dit zijn tenslotte jeugdwerken van een 19- en 20-jarige Chopin!).

Bart Tijskens

X

Magnificat

Uitvoerders
Elisabeth Watts (sopraan); Wiebke Lehmkuhl (alt); Lothar Odinius (tenor); Markus Eiche (bas); RIAS Kammerchor; Akademie für Alte Musik Berlin o.l.v. Hans-Christoph Rademann

Label
Harmonia Mundi HMC 902167

Programma
C.Ph.E.Bach: Magnificat in D Wq215; Heilig Wq217; Symfonie in D Wq183/1

Klara's oordeel      
9 april 1786. Carl Philipp Emanuel Bach dirigeert in Hamburg, de plek waar hij al meer dan 20 jaar stadsmuziekdirecteur is, een liefdadigheidsconcert ten voordele van het Medizinisches Armeninstitut, een doktersvereniging die arme patiënten gratis behandelt. Dat C.Ph.E. wist hoe hij een publiek op handen kon krijgen, blijkt uit de affiche: eerst werden het Credo uit de h-moll Messe van zijn vader uitgevoerd, gevolgd door twee populaire fragmenten uit The Messiah van Händel. Na de pauze kwam zijn eigen werk aan bod: het Magnificat, het motet 'Heilig' voor dubbelkoor en een symfonie.

Deze cd maakt een reconstructie van het tweede deel van dat memorabele concert: voor de toen 72-jarige componist was het namelijk zijn laatste grote optreden voor het Hamburgse publiek; twee jaar later stierf hij. Maar voor de Hamburger Tagespresse zouden C.Ph.E.'s werken altijd 'nieuw, onuitputtelijk, groot en krachtig blijven'. En dat zijn nu net de juiste bewoordingen om deze nieuwe cd te omschrijven.

Het Magnificat is C.Ph.E.'s eerste grote vokale werk. Hij componeerde het in 1749 om zijn toenmalige broodheer Frederik de Grote van Pruisen te bewijzen dat hij wel wat meer kon dan stukken schrijven voor klavier of kleine ensemble. C.Ph.E. heeft zichzelf inderdaad overtroffen: het Magnificat zet in met een schitterend koor, gevolgd door aria's waarin hij een grote melodische rijkdom ten toon spreidt en koorgedeelten waarin hij de chromatiek niet schuwt.
Een tweede ontdekking op deze cd is het veel kortere dubbelkorige motet 'Heilig ist Gott'. C.Ph.E. omschreef het als zijn 'zwanenzang die ervoor dient te zorgen dat zijn werk na zijn dood niet vergeten zal worden'.

Dit is een fascinerende en boeiende opname in een heerlijke en krachtige uitvoering door het Rias Kammerchor en de Akademie für Alte Musik Berlin. Ook de solisten verdienen een bijzondere vermelding. Een must have in dit Carl Philipp Emanuel Bach jaar.

Katleen Van Bavel

X

Play - Edgar Moreau

Uitvoerders
Edgar Moreau (cello); Pierre-Yves Hodique (piano)

Label
Erato 0825646369584

Programma
Werken voor cello en piano van Elgar, Paganini, Glazoenov, Rostropovitsch, Fauré, Dvorak, Poulenc, Sain-Saëns, Massenet, Gluck, etc...

Klara's oordeel      
Edgar Moreau staat met zijn beide benen in het huidige millennium. Geboren in 1994 - en vier jaar later reeds achter de cello te vinden - twittert, facebookt en youtubet hij er duchtig op los. Ook tijdens interviews en concerten spat het enthousiasme van Moreau af. Deze geestdrift, samen met het gemak waarmee hij zijn instrument bespeelt, leverde hem al meerdere prestigieuze prijzen op en aandacht van de vakbladen. Met Play heeft deze jonge Parisien zijn eerste plaat uit.

Het ontbreken van componistennamen op de voorkant van de hoes en de uitgekiende alternatieve sfeer in Moreau’s portretten verklappen dat men van hem een grote ster wil maken. Láng Lǎng is ook al weer over de dertig dus waarom niet? Maar gezien Moreau’s indrukwekkende staat van dienst en het resultaat van Play lijkt dit overbodige moeite. Hij stáát er met een keur aan korte lyrische karakterstukken begeleid door zijn vertrouwde compagnon de route Pierre-Yves Hodique op piano. Wie smelt er niet weg bij de voortdurende afwisseling tussen romantische lyriek en virtuositeit? De kortere werken van onder andere Chopin, Fauré, Poulenc en Schubert (het Ave Maria, jawel) vervelen niet en de verteerbare variatie geeft aan deze plaat een zeer natuurlijke flow.

En is het niet voor de miniatuurtjes, beluister deze opname dan voor de klank van de cello. Met het warme, innemende geluid dat Moreau uit zijn David Tecchler van 1711 tovert, gaat hij recht op zijn doel af zonder sentimenteel te worden of zich te verliezen in een overdaad aan vibrato of versieringen.

Floris De Rycker

X

Strauss -Pittsburgh Symphony Orchestra

Uitvoerders
Pittsburgh Symphony Orchestra o.l.v. Manfred Honeck

Label
Reference Recordings FR-707

Programma
Richard Strauss: Till Eulenspiegels Lustige Streiche op. 28; Don Juan op. 20; Tod und Verklärung op. 24

Klara's oordeel      
De muziekwereld viert dit jaar de 150e verjaardag van Richard Strauss, en er zijn dan ook al heel wat fraaie heruitgaven verschenen (opera’s bij Deutsche Grammophon, orkestwerken bij Decca en Warner classics). Maar nieuwe Strauss-opnames, en dan vooral van zijn fors bezette, grote symfonische gedichten, zijn er tot nog toe opvallend weinig.

Een warm welkom dus voor deze nieuwe cd uit de Verenigde Staten, met daarop drie van de bekendste orkestwerken van Richard Strauss: Don Juan, Tod und Verklärung en Till Eulenspiegels lustige Streiche. Uitvoerders zijn het voortreffelijke Pittsburg Symphony Orchestra (een ensemble dat de voorbije decennia gekneed werd door chef-dirigenten als André Previn, Lorin Maazel en Mariss Jansons) o.l.v. de Oostenrijkse dirigent Manfred Honeck, ooit nog assistent van Claudio Abbado. De opnames zijn al in 2012 gemaakt, tijdens live-uitvoeringen (voor een bijzonder stil publiek!), maar zijn waarschijnlijk bewaard voor dit Strauss-herdenkingsjaar.

De vertolkingen van Don Juan en Tod und Verklärung bekoren (geholpen door een heldere en natuurlijke opname) door de vele fraaie details en een krachtig stuwende, bewogen lyriek; het orkest uit Pittsburgh beschikt duidelijk over een groot aantal uitstekende solisten. Honeck veroorlooft zich in deze partituren wel enkele kleine ingrepen, vrijheden die hij trouwens, overtuigend, in het boekje bij de cd verdedigt. Till Eulenspiegel klinkt speels en grappig, met opnieuw een gloedvolle orkestklank en talrijke verrassende details. Mooi daarbij is dat Honeck nooit de spanning en het dramatische verloop van het werk uit het oog verliest.

Bart Tijskens

X

Palestrina - Lamentationes Hieremiae - Laudantes Consort

Uitvoerders
Laudantes Consort o.l.v. Guy Janssens

Label
Sonamusica Sona 1311

Programma
Giovanni Pierluigi da Palestrina: Lamentationes Hieremiae Liber Tertius

Klara's oordeel      
Muziek die je omhult en omarmt als een koesterend deken, een plek waar het goed en veilig is om te vertoeven: de lamentaties van Palestrina stralen een onmetelijke rust en een volmaakt evenwicht uit.

Nochtans evoceren de lamentaties - of klaagliederen van de profeet Jeremia - allesbehalve een ideale wereld: de teksten beschrijven nl. de verwoesting van Jeruzalem en worden traditioneel gebruikt als lezingen tijdens de donkere metten van het Triduum Sacrum (Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag). Omdat de inhoud zo emotioneel geladen is, rijk aan beeldspraak ook, voelden veel componisten zich er toe aangetrokken om deze lamentaties op muziek op te zetten. Palestrina koos voor een serene aanpak met een matige tekstexpressie, voor het licht dat de duisternis overwint.

Giovanni Pierluigi da Palestrina (ca. 1525-1594) was de lievelingscomponist van de pausen in Rome en hij stond in zijn tijd model voor de ideale religieuze muziek: met heldere en vloeiende melodieën, evenwichtig uitgebalanceerd contrapunt zonder al te veel scherpe contrasten en dissonanten tekent hij in zijn partituren een utopische harmonische wereld uit.

Deze nieuwe release door het Laudantes Consort onder leiding van Guy Janssens is een uiterst aangename verrassing. De muziek werd opgenomen in de idyllisch gelegen abdij van Beaufays in de buurt van Luik: de goede akoestiek, de schitterende klankopname (verdienste van Jo Cops) en de toewijding van de zangers maken deze muziek tot balsem voor de ziel. Een aanrader voor de Paastijd!

Katleen Van Bavel