Kleine letter Middelgrote letter Grote letter
Klara logo. Klik voor homepage
Presentatie: -
Klara online beluisteren

Goldberg

-

Klara Continuo beluisteren
  • Home
  • Programma's
    • Programma's vandaag
    • Programma's gisteren
    • Programma's morgen
    • Programma's weekschema
    • Programma's printservice
    • Klara Continuo
  • Herbeluisteren
    • Programma's on demand
    • Podcasts
  • Cd's
    • Programma's vandaag
    • Eigen producties
    • Programma's vandaag
  • Aanbevolen
  • Nieuwsbrief
  • Veelgestelde vragen
  •  

Omdat alleen het beste goed genoeg is...

 

Uit de onophoudelijke stroom nieuwe cd's kiest de muziekredactie van Klara elke week 10 cd’s die eruit springen: door de uitvoering natuurlijk, maar ook door het avontuurlijke of intelligent samengestelde programma.

 

Ook opvallende cd’s uit de jazz, cross-over en wereldmuziek krijgen een plaatsje bij Klara’s 10. Na afloop blijven deze cd's beschikbaar in ons online cd-archief. U vindt er ook alle interessante cd's van de voorbije jaren!

 

Ook Klara's eigen producties zijn meer dan de moeite waard!

 

Klara's 10

 

Warum - Brahms Choral Works - Cappella Amsterdam

LEES MEER >

Bach Violin Concertos - Giuliano Carmignola - Concerto Köln

LEES MEER >

Invocation - Herbert Schuch - Bach - Liszt - Ravel - Messiaen - Murail

LEES MEER >

Moessorgski - Beelden uit een schilderijententoonstelling - Paul Lewis

LEES MEER >

Apothéoses - Monsieur Couperin - Gli Incogniti Amandine Beyer

LEES MEER >

Mendelssohn - Piano Trios - Van Baerle Trio

LEES MEER >

Motets. Music from Northern France - Graindelavoix

LEES MEER >

NIEUW! Christianne Stotijn - If The Owl Calls Again

LEES MEER >

NIEUW! Rameau - The Sound of Light

LEES MEER >

NIEUW! Debussy - Images - Préludes II - Marc-André Hamelin

LEES MEER >

 

 

X

Warum - Brahms Choral Works - Cappella Amsterdam

Uitvoerders
Cappella Amsterdam o.l.v. Daniel Reuss

Label
Harmonia Mundi HMC-902160

Programma
Johannes Brahms: Warum ist das Licht gegeben dem Mühseligen op.74/1; Intermezzo op.119/1; Fünf Gesänge op.104; Schicksalslied op.54; Drie Motetten op.110; Drie kwartetten; Fest-und Gedenksprüche op.109

Klara's oordeel      
Op deze nieuwe opname stelt de Nederlandse dirigent Daniel Reuss een programma samen met religieuze en wereldlijke koorwerken van Brahms. Van Brahms’ vocale muziek kennen we vooral zijn Deutsches Requiem, maar wat misschien minder bekend is, is dat Brahms zich ook toelegde op het schrijven van koormuziek. Brahms dirigeerde nog een vrouwenkoor en hij was ook een poosje leider van de Wiener Singakademie. Die zat krap bij kas, vandaar dat Brahms zich vooral moest toeleggen op het schrijven van a cappella werken. Dat bracht hem bij de oude meesters, en die inspireerden hem om de oude polyfonie als het ware in een 19de-eeuwse romantische taal gieten. Daardoor tilde Brahms het 19de-eeuws koorgenre op tot een hoog niveau.

De cd is afwisselend opgebouwd: van de eerder strenge motetten tot de ingetogen fünf Gesänge en het langere dramatische Schicksalslied. De werken worden uitstekend gezongen door de Cappella Amsterdam. De volle zuivere koorklank met de warme bassen, de expressieve uitvoering met aandacht voor details maken Brahms' koormuziek meer dan het ontdekken waard. Een stemmige cd in deze donkere dagen.

Katleen Van Bavel

X

Bach Violin Concertos - Giuliano Carmignola - Concerto Köln

Uitvoerders
Giuliano Carmignola (viool); Mayumi Hirasaki (viool); Concerto Köln

Label
Archiv 4792695

Programma
J.S. Bach: Vioolconcerto nr. 1 in a BWV1041; Vioolconcerto nr. 2 in E BWV1042; Dubbelconcerto voor twee violen in d BWV1043; Vioolconcerto in g BWV1056 (naar klavecimbelconcerto BWV1056); Vioolconcerto in d BWV1052 (naar klavecimbelconcerto BWV1052)

Klara's oordeel      
Krachtig en eigenzinnig laat de Italiaanse violist Giuliano Carmignola zich onderdompelen in de vioolconcerto’s van J.S. Bach. Samen met het Concerto Köln met Mayumi Hirasaki – een oude medestudente van Carmignola in Lucerne – laat Carmignola door Bachs vioolconcerto’s heel wat Italiaans bloed stromen. Carmignola groeide namelijk op met repertoire van Corelli en Benedetto Marcello, en hij werd daarnaast gevormd tot violist door Luigi Enrico Ferro – dé man die in de 20ste eeuw een lans brak voor een heropleving van Antonio Vivaldi. En zo klinken dan ook zijn uitvoeringen: op en top Italiaans. Daar is Carmignola zich van bewust, want zijn bedoeling is om Bach te verzoenen met de vreugde van de Italiaanse klankenwereld. Een opzet die geslaagd is, maar misschien te geslaagd? Mochten er in het adjectief 'Italiaans' gradaties zitten, dan is deze interpretatie toch wel een van de hoogste.

Opvallend in deze opname is de afwisseling in sferen en bezetting: hoe levendig en fris het Allegro assai is uit het eerste vioolconcerto (BWV 1041), zo plechtig is het Allegro uit het vioolconcerto in G klein (BWV 1056). De keuze van Carmignola om met Concerto Köln samen te werken, heeft alleen maar voordelen. Het ensemble is gekend om zijn historische uitvoeringspraktijk en geeft in deze opname de violist heel wat ademruimte. Een kenmerk van een goede samenwerking die zich op deze cd vooral uit in een uitstekende opnamekwaliteit én een blijvend gevoel voor finesse.

Sander De Keere

X

Invocation - Herbert Schuch - Bach - Liszt - Ravel - Messiaen - Murail

Uitvoerders
Herbert Schuch, piano

Label
Naïve V 5362

Programma
Pianowerk van Johann Sebastian Bach, Tristan Murail, Franz Liszt, Olivier Messiaen, Maurice Ravel

Klara's oordeel      
Pianist Herbert Schuch werd 36 jaar geleden geboren in Temesvar in Roemenië, maar in 1988 verhuisde zijn familie naar Duitsland, en daar woont hij nu nog altijd. Erg bekend is Schuch bij ons nog niet, en toch bracht deze leerling van Alfred Brendel al zo'n 10 cd's uit, voornamelijk bij het Duitse label Oehms. Zijn repertoire op deze cd's is erg breed, en gaat van Mozart en Schubert, over Janacek en Skrjabin tot hedendaags werk van Holliger en Lachenmann.

Voor zijn nieuwste uitgave, nu bij het Franse Naïve, stelde Herbert Schuch een programma samen rond het geluid van klokken, en de verschillende stemmingen en reacties die dat kan oproepen: rouw, vertrouwdheid en een glimlach. Soms zijn die klokken er letterlijk zoals in 'Cloches d'angoisse et larmes d'adieu' van Olivier Messiaen, en ook in het in memoriam uit 1992 voor deze grote Franse componist 'Cloches d'adieu, et un sourire' van landgenoot Tristan Murail, of nog in 'La vallée des cloches' van Maurice Ravel. Minder feitelijk, maar badend in dezelfde intimistische sfeer van verheerlijking en gebed zijn de drie stukken uit de 'Harmonies poétiques en religieuses' van Franz Liszt, en de transcripties die Ferruccio Busoni maakte van koralen en een aria van Bach.

Herbert Schuch vertolkt dit alles met een verfijnde techniek en een delicate, gevoelige stijl. Maar het zijn toch vooral zijn vertellende vermogen en zijn grote verbeelding die eenheid brengen in dit ongewone, boeiende recital.

Bart Tijskens

X

Moessorgski - Beelden uit een schilderijententoonstelling - Paul Lewis

Uitvoerders
Paul Lewis, piano

Label
Harmonia Mundi HMC 902096

Programma
Modest Moessorgski: Beelden uit een schilderijententoonstelling - Robert Schumann: Fantasie op.17

Klara's oordeel      
Tot nog toe schitterde pianist Paul Lewis vooral in het romantisch Duits-Oostenrijkse repertoire: herinner u zijn opnames van de muziek van Beethoven, Schubert en Liszt. Wat goed is het hem nu ook in een van de meest kleurrijke en effectvolle werken uit de Russische muziek te kunnen horen: de 'Beelden uit een schilderijententoonstelling' van Modest Moessorgski. Want deze uitvoering heeft het allemaal: juiste tempokeuzes (de promenades), sfeer, humor (Tuileries - Marktplaats van Limoges), spanning (huiveringwekkende Catacombae, de grote poort van Kiev) en een ongehoord rijke (en bijzonder goed opgenomen!) pianoklank. Kortom, een referentie-opname.

Met het tweede stuk op deze cd, de 'Fantasie op.17' van Robert Schumann, zonder twijfel zijn meest omvangrijke, krachtige en stoutmoedige pianowerk, zitten we toch wel in een heel andere wereld. Met een enorme technische en emotionele beheersing dringt Paul Lewis hier feilloos door tot de kern van elk van de drie delen van deze fantasie: de tumultueuze wanhoop van het openingsdeel, de triomfantelijke heroïek van het middendeel en de nachtelijke vrede van de sublieme finale. Een grote cd!

Bart Tijskens

X

Apothéoses - Monsieur Couperin - Gli Incogniti Amandine Beyer

Uitvoerders
Gli Incogniti o.l.v. Amandine Beyer

Label
Harmonia Mundi HMC 902193

Programma
François Couperin: La superbe; Apothéose de Lully; Le Parnasse, ou l'apothéose de Corelli; La Sultane

Klara's oordeel      
Barokvioliste Amandine Beyer is een bezig bijtje. Ze brengt de ene cd na de andere uit – hetzij solo, hetzij met haar ensemble Gli incogniti -, ze is een graag geziene gast op concertpodia, ze engageert zich voor bijzondere projecten (cf. Partita II met Anne Teresa De Keersmaeker)…

Met hun nieuwste cd Apothéoses debuteren Amandine Beyer met haar ensemble bij Harmonia Mundi en verkennen ze samen voor het eerst de muziek van François Couperin (1668-1733). Twee Sonades, vroeg werk van Couperin uit de jaren 1690, omsluiten twee Apothéoses, twee muzikale lofzangen. Eerste op de cd is Apothéose de Lully (1725), gevolgd door Le Parnasse, ou L’apothéose de Corelli (1724). Een poging tot verzoening tussen Lully en Corelli, lees: tussen de Franse en de Italiaanse stijl. Aldus wou Couperin tot de ideale, perfecte muziek komen.

En dat deze muziek ook perfect klinkt, is de verdienste van Amandine Beyer en haar ensemble Gli incogniti. Ze hebben deze muziek bestudeerd, ontrafeld en haar zich helemaal eigen gemaakt. Wat resulteert in een heel natuurlijk samenspel, met waar nodig ook voldoende ruimte en aandacht voor solistische passages. Het geheel klinkt fris en geïnspireerd. Italiaanse verfijning, elegantie en virtuositeit wisselen af met Franse hoofse plechtstatigheid en meer dansante ritmes. Een mooi programma dat blijft boeien.

Conclusie: een meer dan geslaagde kennismaking van dit ensemble met de muziek van François Couperin én meteen een veelbelovend debuut bij Harmonia Mundi. Volgaarne nog meer van dat!

Els van Hoof

X

Mendelssohn - Piano Trios - Van Baerle Trio

Uitvoerders
Van Baerle Trio (Hannes Minnaar, piano: Maria Milstein, viool; Gideon den Herder, cello)

Label
Challenge Classics CC-72662

Programma
Felix Mendelssohn: Pianotrio nr. 1 in d op. 49; Pianotrio nr. 2 in c op. 66; CD Bonus: Pianotrio nr. 1 in d op. 49 (oudere versie)

Klara's oordeel      
Veel van de muziek van Felix Mendelssohn heeft een uiterst jeugdig karakter. Veel joie de vivre en veel begeerte. Niet verwonderlijk voor iemand die nooit oud is geworden. Mendelssohn overleed al op 38-jarige leeftijd. Volop in de romantische periode. Maar de romantiek van Mendelssohn nijgt niet naar zwaarmoedigheid. Wel naar gevoeligheid, frisheid, subtiliteit en zangerigheid. En zoals gezegd, naar levensvreugde. Het is ook muziek met een grote vanzelfsprekendheid. Alsof die niet anders dan zo kon geschreven zijn. Moeilijk om slecht gezind te blijven onder Mendelssohn. Een prima remedie tegen de herfstblues.

Ook deze pianotrio’s die het Van Baerle Trio opnam hebben die kwaliteiten. Mendelssohn schreef er twee. Van het eerste opus 49 schreef hij twee versies. Die staan allebei (alle drie dus) op de cd. De eerdere versie is vrij onbekend en het van Baerle Trio nam ook deze versie op en heeft hiermee een wereldprimeur. Misschien is dit nodig om in het woud van commerciële uitgaven op te vallen. Misschien musicologisch verantwoord. Het geeft ons wel de gelegenheid om te spieken bij het artistieke productieproces van de componist.

De muziek werd hem niet op schrijfsnelheid door een engel gedicteerd, zoals Reve het ooit verwoordde. Mendelssohn maakte niet echt een nieuwe redactie van het pianotrio opus 49. Hij herschreef het trio met hetzelfde melodisch materiaal. De tweede versie is hechter, licht geconcentreerder, ze vormt een stevigere eenheid. Hoe dat in zijn werk ging moet de luisteraar uitvissen door de twee versies naast mekaar te leggen. Muziek van consumptie naar zelfwerkzaamheid als het ware.

Met deze tweede opname bevestigt het van Baerle Trio als het ware. Ze zijn het product van het Amsterdamse conservatorium. Hun eerste cd was met hoofdzakelijk Frans repertoire, nu spelen ze Duitse romantiek en het lijkt hen eveneens te passen als gegoten.

Het van Baerle Trio is geen eenmalige vereniging van muzikanten op zoek naar emplooi, ze stellen een nieuwe standaard in het genre. Jong, fris en dynamisch, weetgierig. Ze hebben een superieure klank, een solied gemeenschappelijk geluid met een gemeenschappelijke dynamiek. Ze zijn nieuwsgierig genoeg om op verkenning te gaan. Ze maken het ideaal waar, dat ze zouden klinken alsof één hand een reuzeninstrument bespeelt. Hun interpretatie heeft hart, is meeslepend. Je hart zwelt telkens een beetje mee bij het beluisteren, bij het meebeleven. Wanneer het afgelopen is moet je nog even naar adem happen. Een patent middel tegen de herfstblues. Musicologisch verantwoord. Welkom bij de groten.

Lucas Huybrechts

X

Motets. Music from Northern France - Graindelavoix

Uitvoerders
Graindelavoix o.l.v. Björn Schmelzer

Label
Glossa GCD P32109

Programma
Muziek uit het manuscript van Cambrai A410

Klara's oordeel      
Na Ossuaires en Confréries, is nu het derde en laatste luik ‘Motets’ op de markt. Deze nieuwe CD van Graindelavoix o.l.v. Björn Schmelzer verzamelt motetten uit het Cambrai Manuscript A 410. In dit 12de-eeuws manuscript werden later enkele 13de-eeuwse motetten ingebonden. In deze vroege vorm van motetten –die we vooral kennen van de “eerste” componisten Leoninus en Perotinus- wordt de bestaande tenorstem die meestal een strak ritmisch patroon volgt, opgesmukt met bovenstemmen (tot 3 extra bovenstemmen) zodat we tot polyfone vierstemmige weefsels komen. De bovenstemmen zingen meestal in het Frans, terwijl de tenor een Latijnse basistekst zingt. Björn Schmelzer legt connecties tussen deze motetten en de Gotische bouwstijl van toen (daarbij maakt hij dankbaar gebruik van het schetsboek van Villard de Honnecourt, een Franse architect, hout- en metaalbewerker).

De uitvoering van deze muziek is zeer mooi. Persoonlijk ben ik helemaal gewonnen voor de stem van Olalla Aleman, een brede, volle stem met een beetje lucht en soms met lichte glissandi. Maar ook Patrizia Hardts timbre is rijk, iets verfijnder en vooral soepeler, en zo totaal verschillend van die Aleman wat een mooie combinatie is voor deze muziek met toch erg verschillende bovenpartijen. De mannenstemmen laten zich eerder met hun volkstimbre horen, soms een beetje komisch. De instrumentale stukken klinken zachtjes, vertederend waarbij men kan wegdromen. Een heerlijke CD!

Renate Weytjens

X

Christianne Stotijn - If The Owl Calls Again

Uitvoerders
Christianne Stotijn (mezzosopraan), Antoine Tamestit (altviool), Toon Fret (fluit), Rick Stotijn (contrabas), Oliver Boekhoorn (duduk), Ensemble Oxalys

Label
Warner Classics 5054196393755

Programma
Marx: Durch Einsamkeiten – Adagio / (de) Kanter: Abboen – Onbot – Arapka / Moessorgski: Prayer – Evening Prayer – The soul flew quietly through the celestial skies /
Delage: Quatre poèmes Hindous / Ravel: Kaddisj – L'Énigme éternelle / Martin: Trois Chants de Noël / Caplet: Écoute mon coeur / Bridge: Three songs

Klara's oordeel      
Sinds haar debuut bij het label Onyx in 2006 is dit de vijfde cd met liederen door de Nederlandse mezzosopraan Christianne Stotijn, deze keer een uitgave van Warner Classics. Geen ‘gewoon’ liedrecital echter, want de instrumentale kleuren zijn nu veel gevarieerder: naast de piano komen ook altviool, fluit, contrabas, hobo, klarinet, violen en harp meespelen. En ook een duduk, in een knappe vertolking van Kaddisj van Maurice Ravel.

Het motto van de cd luidt ‘If the owl calls again', naar een gedicht van John Haines. Stotijn is al lang gefascineerd door de uil als symbool van wijsheid, maar ook van natuur, vrijheid, en spiritualiteit. “Ik heb gezocht naar liederen die een wijsheid en een boodschap in zich dragen. Het zijn vragen over oorsprong en doel.” De 21 liederen zijn deels gebeden uit verschillende religies en anderzijds pantheïstische mijmeringen over “de diepste stem van de Oerkracht”. De teksten van de 21 liederen zijn er gelukkig bij, in de oorspronkelijke talen (Hebreeuws, Armeens, Russisch, Frans, Engels, Duits én Nederlands) en een Engelse vertaling. Het is een heel gevarieerd parcours met tal van verrassingen: de geraffineerde Hindoe-liederen van Maurice Delage werden lang geleden al gezongen door Janet Baker (later ook door Felicity Lott, Sandrine Piau en anderen), maar de liederen van Joseph Marx, Frank Martin, André Caplet en Frank Bridge zijn quasi onbekend. Naast meer vertrouwd werk van Mussorgsky en Ravel komen ook 3 hedendaagse liederen van de Nederlandse componist Fant De Kanter aan bod.

Het geheel vormt een kaleidoskopische reis doorheen tal van stemmingen, en de stem van Stotijn wervelt van het intiemste fluisteren tot hartstochtelijke extase, met een ongemeen rijk scala van kleuren en emoties die in de ruime akoestiek van Amuz Antwerpen goed tot hun recht komen in heel mooie klankopname. Kamermuziek met stem, een uitdagend concept, intrigerend en spannend, en met tal van liederen én teksten die beklijven. Grote klasse.


Karel Nijs

X

Rameau - The Sound of Light

Uitvoerders
Musica Aeterna o.l.v. Teodor Currentzis

Label
Sony Classical 0888750145024

Programma
Jean-Philippe Rameau: fragmenten uit o.m. Les Fêtes d'hébé; Zoroastre, Naïs, Dardanus; Les Indes Galantes; Castor et Pollux

Klara's oordeel      
Teodor Currentzis is een opmerkelijk figuur. In 2013 maakte hij met zijn uitvoering van enkele Shostakovich-symfonieën een verpletterende indruk op het verbijsterde én enthousiaste publiek. Een duivel uit een doosje. Een wervelwind. Met een breed repertoire: hij zette Shostakovich op cd en ook Purcell, de Da Ponte-opera’s van Mozart en ook Rameau. Die laatste cd kwam er in 2014 – feestjaar n.a.v. het feit dat Rameau (1683-1764) 250 jaar geleden overleed.

Op deze cd laat Currentzis zijn licht schijnen over een selectie instrumentale en ook enkele vocale fragmenten uit opera’s en opera-balletten. Toegegeven – het was even schrikken. Currentzis zweept z’n orkest op met een tomeloze energie. Soms op het scherp van de snede, maar het mist z’n effect niet. Het gaat er bij momenten woest en wild aan toe, met supersnelle tempi en grote contrasten.

Het orkest vormt een mooi en eensgezind geheel, maar blijft ook heel transparant. Er is plaats voor verfijning en elegantie, met enkele prachtige passages in de blazers (een dikke pluim voor de fagotten, bijv. in Entree pour les Muses uit Les Boreades; Tristes apprets uit Castor et Pollux). Currentzis weet z’n orkest te inspireren en doét iets met de muziek. De muziek trekt je aandacht en laat je niet meer los. Sprankelend en verfrissend.

Het is alvast uitkijken naar de nieuwe editie van het KlaraFestival, want op 14 en 15 maart is Currentzis opnieuw te gast met zijn MusicAeterna, met o.a. een concertprogramma gewijd aan Rameau (Le Triomphe de l’Amour) en Prokofiev (Romeo en Juliet).

Els van Hoof

X

Debussy - Images - Préludes II - Marc-André Hamelin

Uitvoerders
Marc-André Hamelin, piano

Label
Hyperion CDA67920

Programma
Claude Debussy: Images, boek I en II - Preludes, boek II

Klara's oordeel      
De naam Claude Debussy ontbrak vreemd genoeg nog in de omvangrijke en eclectische discografie van Marc-André Hamelin. Want op deze nieuwe Hyperion-cd bevestigt de integere, intelligente en veelzijdige Canadese pianist en componist ook zijn klasse als Debussy-vertolker.

Toen hij in 1905 het eerste boek van zijn Images voltooid had, was Debussy zelf wel tevreden over het resultaat: "Zonder valse bescheidenheid, durf ik stellen dat deze stukken standhouden en dat ze hun plaats in de pianoliteratuur zullen verwerven..., links van Schumann of rechts van Chopin... as you like it." Marc-André Hamelin speelt deze Images sensueel, dromerig en met een grote poëtische gevoeligheid (Reflets dans l'eau, Et la lune descend), nobel en geraffineerd (Hommage à Rameau), met ritmische verfijning (Cloches à travers les feuilles) en met precisie en lichtheid (in Mouvement en Poissons d'or).

Dezelfde klankbeheersing (Brouillards), nauwgezetheid (Canope), virtuositeit (het afsluitende Feux d'artifice) en verbeelding (General Lavine) toont Marc-André Hamelin daarna in het omvangrijke tweede boek Preludes, ook van Claude Debussy.

Een cd om te koesteren.

Bart Tijskens