Kleine letter Middelgrote letter Grote letter
Klara logo. Klik voor homepage
Presentatie: Sylvia Broeckaert
Klara online beluisteren

Promenade

Sylvia Broeckaert

Klara Continuo beluisteren
  • Home
  • Programma's
    • Programma's vandaag
    • Programma's gisteren
    • Programma's morgen
    • Programma's weekschema
    • Programma's printservice
    • Klara Continuo
  • Herbeluisteren
    • Programma's on demand
    • Podcasts
  • Cd's
    • Programma's vandaag
    • Eigen producties
    • Programma's vandaag
  • Aanbevolen
  • Nieuwsbrief
  • Veelgestelde vragen
  •  

Omdat alleen het beste goed genoeg is...

 

Uit de onophoudelijke stroom nieuwe cd's kiest de muziekredactie van Klara elke week 10 cd’s die eruit springen: door de uitvoering natuurlijk, maar ook door het avontuurlijke of intelligent samengestelde programma.

 

Ook opvallende cd’s uit de jazz, cross-over en wereldmuziek krijgen een plaatsje bij Klara’s 10. Na afloop blijven deze cd's beschikbaar in ons online cd-archief. U vindt er ook alle interessante cd's van de voorbije jaren!

 

Ook Klara's eigen producties zijn meer dan de moeite waard!

 

Klara's 10

 

Fuchs - Brahms - Clarinet Quintets

LEES MEER >

YES Young European String Camerata

LEES MEER >

Colores del Sur - Baroque Dances for Guitar

LEES MEER >

NIEUW! Beethoven - Concerto 5 'Emperor' - Freire - Chailly

LEES MEER >

NIEUW! Dances - Benjamin Grosvenor

LEES MEER >

NIEUW! Karl Jenkins - Motets - Polyphony

LEES MEER >

NIEUW! Captain Tobias Hume: Harke, Harke! Lyra Violls Humors & Delights

LEES MEER >

NIEUW! Venice: The Golden Age

LEES MEER >

NIEUW! Jennifer Pike - Dvorak Janacek Suk

LEES MEER >

NIEUW! Jean-Efflam Bavouzet - Haydn Piano Concertos

LEES MEER >

 

 

X

Fuchs - Brahms - Clarinet Quintets

Uitvoerders
Sebastian Manz (klarinet); The Danish String Quartet

Label
Avi Music 426008553300 8

Programma
Robert Fuchs: Klarinetkwintet in Es op. 102; Johannes Brahms: Klarinetkwintet in b, op. 115

Klara's oordeel      
Maar weinige componisten schreven een klarinetkwintet (de klarinet samen met het klassieke strijkkwartet). Er is Mozart natuurlijk, en Brahms, en soms hoor je ook wel eens dat van Max Reger. Je kunt je voorstellen hoe blij Sebastian Manz, de klarinettist op deze opname, was toen een bevriend cellist hem het klarinetkwintet van Robert Fuchs leerde kennen.

Robert Fuchs (1847-1927) werd geboren in het stadje Frauental an der Lassnitz, niet ver van de huidige grens tussen Oostenrijk en Slovenië. Op zijn 18e trok de muzikaal begaafde Robert naar Wenen waar hij werkte als pianist, leraar en organist; tegelijk volgde hij er ook lessen aan het conservatorium. In 1875 werd hij leraar aan datzelfde Weense conservatorium. Bij de leerlingen die in de loop van de jaren zijn lessen compositie volgden, zaten grote namen als George Enescu, Erich Wolfgang Korngold, Gustav Mahler, Jean Sibelius, Hugo Wolf en Alexander von Zemlinsky.

Als componist lijkt Robert Fuchs in onze tijd helemaal vergeten. Nochtans kon hij in zijn tijd rekenen op de bewondering van Johannes Brahms (toch niet meteen bekend voor zijn spontane loftuitingen over collega's): de twee ontmoetten elkaar in 1877, toen Brahms al lang een van de meest bewonderde persoonlijkheden uit de hele muziekwereld was. Brahms schreef zijn schitterende, gloedvolle klarinetkwintet in 1891; Robert Fuchs voltooide het zijne (bescheidener van aard en zeker minder briljant) zo’n twee decennia later. Terwijl het kwintet van Brahms in feite al de zwanenzang van een muzikaal tijdperk was, nam Fuchs de luisteraar nog verder terug in de tijd, naar een gemoedelijk Biedermeier salon namelijk, waar hij, afgeschermd van de buitenwereld, kon genieten van een charmante Weense lyriek à la Schubert (openingsdeel) en rustige harmonieën à la Brahms (de finale). Net als zijn grote voorbeeld en mentor behandelde Fuchs de klarinet voornamelijk als een ‘primus inter pares’, d.w.z. dat zijn klank dikwijls samensmelt met de sonoriteiten van de vier strijkers.

Sebastian Manz, eerste klarinettist van het Radio Symfonieorkest van Stuttgart, speelt hier voortreffelijk. Met zijn elegante, maar bewogen stijl, zijn scherpe inzetten en voortreffelijke virtuositeit lijkt hij in het kwintet van Brahms zelfs in een hogere klasse te spelen dan zijn jonge partners van het Deens Strijkkwartet. Die laatsten voelen zich hoorbaar beter op hun gemak in het meer milde, genoeglijke kwintet van Robert Fuchs.

Bart Tijskens

X

YES Young European String Camerata

Uitvoerders
Yes Camerata o.l.v. Wim Ilsen

Label
YES Cam 01

Programma
Josef Suk: Serenade voor strijkers in Es op. 6; Grazyna Bacewicz: Divertimento; Nino Rota: Concerto per Archi

Klara's oordeel      
YES Camerata nam eind’ september 2013 een serenade, divertimento en concerto voor strijkers op van respectievelijk Suk, Bacewicz en Rota in de 19e-eeuwse Academiezaal van Sint-Truiden. De schitterende akoestiek van de locatie weerspiegelt zich in deze mooi uitgebalanceerde plaat - de eerste - van dit jonge strijkensemble.

De artistieke knopen die moeten doorgehakt worden bij een interpretatie laten de strijkers niet afhangen van een dirigent: de individuele inzet is hoog en het spelplezier spat van de muziek af. Hoewel de inkt van de manuscripten reeds lang is opgedroogd, lijkt YES Camerata de werken op deze opname om te kunnen toveren tot geëngageerde wereldpremières. De muzikale plot klinkt uiterst fris en vaak verrassend ontspannend.

Slechts één probleem lijkt zich aan te dienen: wat met Y uit Young European String Camerata als deze groep over een halve eeuw zal terugblikken op een rijk gevulde internationale carrière?

Floris De Rycker

X

Colores del Sur - Baroque Dances for Guitar

Uitvoerders
Enrike Solinis & Euskal Barrokensemble

Label
Glossa GCD P33301

Programma
Muziek van Gaspar Sanz, Santiago de Murcia, Antonio de Santa Cruz, Domenico Scarlatti en Giovanni Girolamo Kapsberger

Klara's oordeel      
Wie nood heeft aan verbluffende snarenvirtuositeit kan haar of zijn hartje helemaal ophalen bij de Bask Enrike Solinís en diens Glossa-opname Colores del Sur. De heer Solinís is niet de eerste de beste: hij diende eerder onder Manfredo Kraemer, Emmanuelle Haïm, René Jacobs en Jordi Savall en wisselt moeiteloos tussen luit, barokgitaar, flamencogitaar en theorbe. In de periode dat zijn haren dubbel zo lang waren, speelde Solinís ook elektrische gitaar in de post-rockgroep Kuraia. Welk instrument of welke stijl hij ook speelt, je haalt Solinís er zo uit want hij laat ‘zijn’ muziek leven en opzwepend swingen: hij fascineert met zijn geraffineerde timing, ophitsende percussieve aanslag en razendsnelle loopjes.

Het begeleidende Euskal (Baskisch voor Baskisch) Barrokensemble voert de arrangementen uit die Solinís bedacht en zorgt voor het hedendaags sausje dat we kennen van een ander populair barokensemble. Wie zich niet geschoffeerd voelt door een sporadisch opduikende afterbeat onder barokmuziek door toegevoegde percussie, het gebruik van rockende powerchords of invloeden van jazz en funk in de solo’s zal genieten en versteld staan van zoveel zuiderse opzwependheid. Zelfs de grote Leo Brouwer toonde zijn diepste respect voor deze virtuoze Bask.

Floris De Rycker

X

Beethoven - Concerto 5 'Emperor' - Freire - Chailly

Uitvoerders
Nelson Freire (piano); Gewandhausorchester o.l.v. Riccardo Chailly

Label
Decca 478 6771

Programma
Ludwig Van Beethoven: Pianoconcerto nr. 5 op. 73; Pianosonate nr. 32 op. 111

Klara's oordeel      
Hij wordt 70 in oktober, de Braziliaanse pianist Nelson Freire, maar dat houdt hem – gelukkig – niet tegen om nog met een integrale opname (zijn eerste) van de pianoconcerto’s van Beethoven te beginnen. Op deze eerste cd van de reeks koppelt hij het vijfde pianoconcerto, het laatste dus, met de laatste pianosonate van Beethoven: twee behoorlijk verschillende werelden, maar de combinatie werkt. Nelson Freire hoeft natuurlijk niets meer te bewijzen en hij speelt beide werken met een grote vrijheid, gedrevenheid en technische precisie. Aangevuurd door een als altijd erg enthousiaste Riccardo Chailly begeleidt het Gewandhausorchester Leipzig in het concerto met een adembenemende inzet (de pauken!) en warme kleuren. Tegelijk verschijnt van Freire, op een Decca-dubbelcd, een verzameling radio-opnames uit de jaren 1968-1979: hierop speelt hij, begeleid door verschillende orkesten en dirigenten, zes grote pianoconcerto’s van Chopin, Schumann, Tsjaikofski, Prokofjev, Liszt en Rachmaninov.

Bart Tijskens

X

Dances - Benjamin Grosvenor

Uitvoerders
Benjamin Grosvenor (piano)

Label
Decca 478 5334

Programma
Albéniz: Tango; J.S. Bach: Partita No. 4 in BWV828; Chopin: Andante spianato & Grande Polonaise Op. 22; Gould, M: Boogie Woogie Etude; Granados: Valses Poeticos; Scriabin: Mazurka's

Klara's oordeel      
Voor zijn derde cd ‘Dances’ liet de nu nog altijd maar 22-jarige Britse pianist Benjmanin Grosvenor zich inspireren door een brief uit 1909 van de grote pianist-componist Ferruccio Busoni aan zijn leerling Egon Petri. In die brief stelde Busoni voor dat Petri zijn recitals zou samenstellen als een ‘dansprogramma’ met daarin originele composities en transcripties. Benjamin Grosvenor werkte dit idee verder uit voor zijn eigen debuut in de Queen Elizabeth Hall in 2012 en nu dus ook voor deze nieuwe recital-cd. En zo krijg je hier, naast Bach waarmee de cd opent, een intelligent samengesteld programma met bekende en meer obscure stukken uit het grote pianorepertoire.

De Bach van Benjamin Grosvenor, hier de vierde partita, is licht, vloeiend en speels. Grosvenor doet gelukkig geen poging om het klavecimbel na te bootsen; wel benut hij alle dynamische en kleurende mogelijkheden van een moderne piano. Ook de twee polonaises van Chopin klinken verfijnd, parelend (wat een toucher!), en tegelijk bezorgt Grosvenor ze een opmerkelijke ritmische drive.

De volgende werken op deze cd vallen eerder onder de categorie ‘vergeten parels’: drie van de tien mazurka’s uit het op.3 van Alexander Skrjabin bijvoorbeeld, of nog zijn wals op.38. En ook de elegante, levendige en speelse ‘8 valses poéticos’ van Enrique Granados’ horen bij deze categorie thuis. Ze geven Grosvenor alleszins alle kans om zijn veelzijdigheid te tonen: zijn gratie, verbeelding en sensualiteit in Skrjabin, en een geraffineerde melodievorming in Granados.

In de laatste drie werken op deze cd mogen de remmen helemaal los, al houdt deze jonge pianoleeuw ook hier alles, technisch gezien, perfect onder controle: in een heerlijke transcriptie van de 19e-eeuwse virtuoos Adolf Schulz-Evler van de beroemde wals ‘An der schönen blauen Donau’ van Johann Strauss, een arrangement van Leopold Godowsky van dé ‘Tango’ van Isaac Albéniz, en ten slotte in een behoorlijk swingende ‘Boogie-Woogie Etude’ van de Amerikaanse componist Morton Gould, die dit stuk oorspronkelijk voor piano en orkest schreef.

Een zalig recital is dit!

Bart Tijskens

X

Karl Jenkins - Motets - Polyphony

Uitvoerders
Polyphony o.l.v. Stephen Layton

Label
DG 0028947932321

Programma
Motetten van Karl Jenkins

Klara's oordeel      
A capella muziek blijft altijd opnieuw een uitdaging voor elk ensemble. Op de nieuwe cd van Polyphony o.l.v. Stephen Layton staat zulke a capellamuziek van Karl Jenkins (°1944), een componist uit Wales. Voor zijn 70ste verjaardag componeerde en reviseerde hij werkjes onder de noemer “motets”, korte composities van 3 tot 5 minuten, met een sacrale inslag. Titels als Locus iste, Pie Jesu, Agnus Dei verwijzen uiteraard naar een religieuze context en vooral ook naar composities van de “Groten” uit het verleden (resp. Bruckner, Fauré, Barber). Muzikaal gezien mocht er naar ons gevoel meer afwisseling in schrijfstijl zijn, maar toch streelt de muziek het oor, vooral ook door de mooie uitvoering van Polyphony met dirigent Stephen Layton. “Integer, devoot en met grote schoonheid”, zo beschrijft Jenkins zelf deze uitvoering in het voorwoord van het cd-boekje. En inderdaad, vooral het ingetogen karakter van de uitvoering waarbij de zuiverheid van tonen kraakhelder blijft, verdient een extra pluim op de hoed van het koor. Voor wie van a capella muziek houdt en een beetje ‘zen’ wil worden, is deze traag vooruitschrijdende, maar toch intense muziek een aanrader!

Renate Weytjens

X

Captain Tobias Hume: Harke, Harke! Lyra Violls Humors & Delights

Uitvoerders
Guido Balestracci (gamba); Bruno Cocset (gamba); Les Basses Réunies

Label
Alpha 197

Programma
Consortmuziek van Tobias Hume: A careles humor; A Humorous Pavin; A Jigge; A Souldiers Galliard; A Souldiers Resolution; Alas poore Men; An Almaine; Captaine Hume's Galliard; Fain would I change that note; Good againe; Hark, Hark; Loves farewell; Musicke and Mirth etc...

Klara's oordeel      
“Touch me sweetly”, “Touch me lightly”, “Touch me quickly”: de Schotse soldaat-componist Captain Tobias Hume (ca. 1569-1645) mocht dan wel de wapens dienen, muziek was zijn grote passie. Veel weten we niet over deze man, wel dat hij tijdens zijn leven als componist genegeerd werd en nadien volledig in de vergeethoek raakte. Hume lag er misschien niet wakker van: het feit dat hij niet tot de gevestigde waarden geteld werd, liet hem de ruimte om te experimenteren en zijn fantasie de vrije loop te laten gaan. Het ging Hume om het plezier, dat schreef hij zelf, muziek als één grote speeltuin. Hij bedacht geestige titels en zocht uit welke speeltechnische mogelijkheden een gamba zoal kon verdragen (zoals strijken met het hout van de boog bv.) Het resultaat is een reeks ‘humors and delights’ , gambadelicatessen als het ware, die in twee verzamelingen werden gebundeld. Topgambisten Guido Balestracci en Bruno Cocset maakten een selectie en laten ons een Hume zien die verfijnd en virtuoos maar ook melancholisch kan zijn. De cd eindigt met een schalkse knipoog "This sport is ended". Mooi.

Katleen Van Bavel

X

Venice: The Golden Age

Uitvoerders
Xenia Löffler (hobo); Die Akademie für Alte Musik Berlin

Label
Harmonia Mundi HMC 902185

Programma
Antonio Vivaldi: Concerto voor strijkers en b.c. RV 134; Concerto voor viool, hobo, strijkers en b.c. RV 364; Concerto voor viool, 2 hobo's, strijkers en b.c. RV 576; Concerto voor hobo, strijkers en b.c. RV 450 - Alessandro Marcello: Concerto voor hobo, strijkers en b.c. in d - Giovianni Porta: Sinfonia in D - Carlo Tessarini: Ouverture in D - Uri Rom (°1969): Concerto L'Olimpiade in C voor hobo, strijkers en b.c. 'quasi pasticcio naar Vivaldi en Tessarini'

Klara's oordeel      
Met deze zinderende plaat voert de immer voortreffelijke Akademie für Alte Musik Berlin ons terug naar het levendige muziekleven in de Venetiaanse ospedali. Een van de bekendste componisten die verbonden was aan zo'n weeshuis annex klooster-muziekschool, was Antonio Vivaldi. Hij schreef heel wat partituren bij elkaar voor het orkest van de Ospedale della Pieta, en het gebeurde wel eens dat hij de namen van de uitvoerders er bij noteerde. Zo haalde hij een zekere 'Pellegrina', een weeskind dat vanaf haar geboorte in het instituut woonde, uit de anonimiteit. Voor haar componeerde Vivaldi verschillende hoboconcerti. Xenia Löffler, een van de meest toonaangevende barokhoboïsten van vandaag, kruipt in de huid van deze 18de-eeuwse muzikante, en ze doet dat met bijzonder veel flair en elegantie. Naast Vivaldi horen we ook nog werken van minder bekende Venetianen zoals Marcello, Porta en Tessarini. En als luisteraar worden we even op het verkeerde been gezet met een verrukkelijke pastiche van Uri Rom. Heerlijk.

Katleen Van Bavel

X

Jennifer Pike - Dvorak Janacek Suk

Uitvoerders
Jennifer Pike (viool); Tom Poster (piano)

Label
Chandos 10827

Programma
Antonin Dvorak: Romantische stukken op. 75; Nocturne in Bes op. 40 - Leos Janacek: Sonate voor viool en piano - Josef Suk: Vier stukken voor viool en piano op. 17

Klara's oordeel      
In 2002 werd Jennifer Pike de jongste winnares ooit van de BBC Young Musician of the Year Competition: ze was toen twaalf! Nog eens twaalf jaar later is ze uitgegroeid tot een van de beste en boeiendste violisten van haar generatie. Op deze nieuwe Chandos-cd brengt ze werk samen van drie belangrijke Tsjechische componisten: Leos Janacek, Antonin Dvorak en Josef Suk. De viooltoon van Jennifer Pike is wondermooi, haar techniek vlekkeloos. Belangrijker is wellicht nog haar opmerkelijke inlevingsvermogen in de originele, soms wilde, soms hypergevoelige muzikale wereld van Janacek (wat een sonate!). In de heerlijke vier romantische stukken van Dvorak combineert Pike dan weer een charmante spontaniteit met, opnieuw, een grote technische beheersing. Haar begeleider, de Britse pianist en componist Tom Poster, levert bij dit alles uitstekend weerwerk.

Bart Tijskens

X

Jean-Efflam Bavouzet - Haydn Piano Concertos

Uitvoerders
Jean-Efflam Bavouzet (piano); Manchester Camerata o.l.v. Gabor Takacs-Nagy

Label
Chandos 10808

Programma
Joseph Haydn: Concerto in F Hob.XVIII:3; Concerto in G Hob.XVIII:4; Concerto in D Hob.XVIII:11

Klara's oordeel      
Deze verrukkelijke cd met drie klavierconcerti van Joseph Haydn is het resultaat van een mooie en inspirerende vriendschap tussen de Franse pianist Jean-Efflam Bavouzet en de Hongaarse dirigent Gabor Tackacs-Nagy. De twee delen een grote passie voor Haydn en dat hoor je ook. Het speelplezier en het elan waarmee de concerti vertolkt worden, doen ons werkelijk snoepen. Bavouzet is een fijne Haydn interpreet en ondanks de verering voor deze 18de-eeuwse grootmeester, permitteert hij zich in sommige improvisatorische passages een aantal anachronistische vrijheden (bv. langzaam deel uit het concerto in F). Daarmee bezorgt Bavouzet ons een verrassende luisterervaring. Deze cd is de zesde van een Haydnintegrale. Wij kijken al uit naar het volgende volume.

Katleen Van Bavel